บทที่ 34 รับขวัญ

เสียงฝนซ่าเบา ๆ นอกหน้าต่างเหมือนกำลังกล่อมโลกทั้งใบให้หยุดหายใจในช่วงเวลาอบอุ่นชั่วคราว

ใยฝันนั่งพิงหมอนหนานุ่มอยู่บนเตียงใหญ่ในคฤหาสน์มาเฟียหลังงาม ร่างเพรียวบางในชุดคลุมหลังคลอดดูอ่อนล้าแต่กลับเปล่งประกายสง่างามอย่างประหลาดกว่าที่เคย

บนอกเธอมีเจ้าตัวเล็ก ลูกชายวัยสามวันที่หลับสนิท กลิ่นแป้งเด็กคล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ