บทที่ 36 จินตนาการ

“เธออยากได้กับมันขนาดนั้นเลยหรอ?”

เธอยิ้มเยาะเบา ๆ ก่อนตอบเหมือนจงใจกดดันให้เขาเดือดขึ้นไปอีกขั้น

“ก็ใช่น่ะสิ... ลูกโต คุณจ่ายค่าเลี้ยงดูมาครบ... ฉันก็จะไปแต่งงานกับเขาไง”

“รักมันมากหรอ... มันไม่ได้ดีอย่างเธอคิด สมองไม่มีหรือไงถึงมองไม่ออก”

ใยฝันหันขวับมาสบตาเขาตรง ๆ ดวงตาของเธอแข็งกร้าว ราวกับก้อนน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ