บทที่ 5 ผู้หญิงสกปรก

มันไม่ให้เธอได้พักหายใจหายคอเลยนะสิ ไม่รู้เพราะมันของขาดหรือช่ำชองจนทำให้ค่ำคืนแรกของเธอดุเดือดเลือดพร่านสะขนาดนั้น และเสียงในความทรงจำก็ดังขึ้นอีกครั้ง

“ไม่ต้องเสียเวลาคิดหรอก ดูสภาพเธอสิคิดว่าดูไม่ออกเหรอว่ายังซิง ผัวก็คงไม่มีหรอกใช่ไหม นี่ไงจะสนองให้แล้ว ขอบคุณฉันสะสิ”

“อ๊ะ!”

“ไหนบอกไม่จูบไง…”

เสียงถามประชดของใยฝันพ่นออกมาทั้งที่ยังหอบเบา ๆ จากแรงจูบเมื่อครู่ ดวงตาคู่งามแดงวาบจากอารมณ์ตีกัน ทั้งโกรธทั้งสับสนทั้ง… วูบวาบไม่หยุด

คิริวหัวเราะในลำคอเบา ๆ แล้วเลียริมฝีปากที่ยังชื้นจากสัมผัสเมื่อครู่ สายตานิ่งสนิทแต่ร้อนแรงยิ่งกว่าไฟ

“ฉันไม่อยากจูบกับผู้หญิงไร้รสชาติอย่างเธอหรอกนะ…”

“แล้วจูบทำไม!”

“ก็จะฝืนจูบเธอจนกว่ามันจะมีรสชาติไง…”

“รสชาติอะไรของคุณ ไอ้บ้า!”

“รสชาติหวาน ๆ ไง… จูบกับเธอแม่งโคตรจืดชืด…”

เธอพยายามผลักไหล่เขาออก มือบางทั้งดันทั้งผลัก แต่แทบไม่ขยับเขาเลยแม้แต่นิดเดียว

“ปล่อยนะ! จูบให้ตายก็ไม่หวาน เพราะฉันเกลียดคุณ!”

“ไม่ปล่อย… จะจำใจจูบจนกว่าจะได้รสชาติเท่านั้นแหละ…เงินก็จ่ายไปแล้วห้าแสน จูบแค่นี้มันจะสึกหรอรึไง”

คำพูดยังไม่ทันจบดี คิริวก็จูบลงมาอีกครั้ง แน่นและแรงยิ่งกว่าเดิม ลมหายใจอุ่นร้อนแทรกผ่านทุกช่องว่าง ริมฝีปากบดขยี้จนเธอแทบลืมหายใจ มือใหญ่กดท้ายทอยเธอไว้แน่นให้รับสัมผัสทั้งหมด

ใยฝันสะบัดหน้าหนีสำเร็จในที่สุด เธอหอบหายใจพลางก้มหน้าหลบตา แล้วถามเสียงขุ่น

“พอสักที! ได้รสชาติยัง?”

เขายิ้มเย็น ๆ ดวงตายังจ้องเธอไม่วาง

“ยัง…”

แล้วคิริวก็ก้มจูบต่ออีกครั้งทันทีแบบไม่ให้ตั้งตัว

ปากแนบปาก ริมฝีปากชื้นบดเข้าหาจังหวะถี่จนเธอรู้สึกเหมือนลมหายใจถูกช่วงชิงทุกวินาที เขาไล้ปลายลิ้นไปตามแนวปากล่าง วนซ้ำตรงมุมปาก แล้วกดจูบหนักลงเหมือนจงใจให้รู้สึกทุกมิลลิเมตรของความกระหาย

เธอฝืนผละออกอีกครั้ง สายตาไม่ยอมแพ้แต่เสียงเริ่มอ่อนลงกว่าเดิม

“สรุปหวานยัง…”

เขาหอบเบา ๆ มองเธอเหมือนนักล่าที่กำลังเพลิดเพลินกับเหยื่อ

“ไม่หวาน… ไม่หวานเลยสักนิด…”

ในหัวใยฝันขาวโพลนเมื่อคิดถึงเรื่องคืนนั้นจนตอนนี้เธอได้ได้สติจึงเดินกลับคอนโดทันที

ใยฝัน talk’s

คืนนี้เป็นอย่างที่คิด ฉันคลื่นไส้ อาเจียน ขาดประจำเดือน ร่างกายส่งสัญญาณทุกทางว่าไม่ปกติ

ฉันไม่มีทางเลือก ฉันเองก็ต้องรู้ความจริง...

และใช่ ฉันท้องจริงๆ...ท้องกับไอ้หมอคิริว ไอ้มาเฟียเห็นแก่ตัวนั่น

ฉันพูดกับเงาในกระจก เสียงแหบพร่า ตาแดงก่ำ แต่ริมฝีปาก...ยังยกยิ้ม

“แม่งเอ๊ย ใยฝัน ซวยกว่านี้มีอีกมั้ย พึ่งเคยเอากับผู้ชายครั้งด้วย ใครมันจะไปรู้ว่ะว่าความรู้สึกตอนใส่ถุงยางกับตอนถอดถุงออกแทบไม่ต่างกันเลย”

“แม่งไอ้น้ำอุ่นที่รู้สึกเต็มช่องท้องตอนนั้นก็คิดว่าน้ำจากตัวเอง ถ้าฉันตั้งใจเรียนสุขศึกษาให้มากกว่านี้วันนี้ฉันจะฉลาดขึ้นไหมนะ”

ครืด! ครืด!

‘คิริว’

มือถือดังขึ้น ชื่อบนหน้าจอคือคนที่ฉันคาดไม่ผิด 

มันเป็นหมอสินะถึงได้รู้ดีนักว่าหลังจากปล่อยในแล้วฉันจะเริ่มตั้งครรภ์เมื่อไหร่

ทีเรื่องดีๆทำไมมันไม่คิดได้แบบนี้บ้าง! มันเคยใช้หัวบนก่อนหัวล่างไหม!

ฉันอยากกดทิ้ง อยากลบชื่อมันให้หายจากชีวิต แต่ปลายนิ้วกลับกดรับ เรื่องอะไรฉันต้องยอมให้มันไปเสวยสุข ถ้าไม่ได้เอาเลือดออกจากหัวมันก็ขอให้ได้ด่ามันสักที!

“ฮัลโหล...สรุปเธอได้ตรวจยัง ลีลาอยู่ได้ คิดว่าฉันว่างมาไร้สาระกับเธอนักรึไง”

“ตรวจยัง ถามไม่ได้ยินหรอ ห้ะ!”

เสียงของเขามันนิ่ง...เย็นชา...ไร้หัวใจ ฟังแค่เสียงก็พอดูรู้ว่าไอ้หมอนี่ได้รับแค่การศึกษาแต่ขาดการอบรมสั่งสอน นิสัยมันถึงได้เลยเถิดเลวเกินคนซะขนาดนี้

“ตรวจแล้ว!”

ฉันตอบเรียบ ๆ ทั้งที่น้ำตายังไหลไม่หยุด แต่ไหลในใจนะ เรื่องอะไรฉันต้องร้องไห้ ให้ไอ้เวรนี่ได้ยิน

“แล้ว...?”

“ฉันท้อง!”

เสียงเงียบไปขณะหนึ่ง...มันคงตกใจสินะ ก็นะลูกทั้งคนมันยังมีจิตสำนึกอยู่บ้างไม่มากก็น้อย

แต่เปล่าเลย อยู่ๆมันก็เค่นเสียงหัวเราะในลำคอออกมา เสียงหัวเราะเบา ๆ...แต่รับรู้ได้ว่าว่ามันกำลังสะใจฉิบหาย

“ฮึ...น้ำเชื้อฉันมันแรงดีว่ะ แบบนี้แหละที่ฉันต้องการ”

ตลกมาไหมไอ้คนเหี้ย!

ฉันเงียบลง…ไม่รู้ว่าควรเจ็บตรงไหนก่อนดี หัวใจ...หรือศักดิ์ศรีที่โดนมันเหยียบซ้ำ

แต่มันยังไม่หยุดพูด

“หมดประโยชน์ของเธอแล้ว พรุ่งนี้ไปทำแท้งซะ เลือกเอาเลย จะไปเอง หรือจะให้ฉันไปลาลูกในท้องเธอด้วยดีล่ะ ยัยโง่!”

ฉันหัวเราะ เสียงแห้ง ๆ เหมือนหมดอารมณ์จะรู้สึก

“ขำอะไร แต่ก็ไม่แปลกนะที่จะขำ เพราะนอกจากเธอ ฉันก็ไม่เคยเอาสดกับใคร ก็น่าภูมิใจอยู่หรอก”

“...” ฉันอึ้งเพราะกำลังเวทนากับคำพูดของไอ้บ้านี่

“ตอบมาดิ จะเอาไง?”

ฉันสูดลมหายใจ กดอารมณ์ทุกอย่างลงไปให้ลึกที่สุด ก่อนพูดกลับไป...ด้วยน้ำเสียงที่เย็นยิ่งกว่าน้ำแข็ง

“เอาไงเหรอ? เอาเหี้ยอะไรคิริว”

“สมองเธอมันประมวลผลไม่ทันเหรอ ฉันให้เธอเลือกไง ไปเอาออกเองหรือให้ฉันไปเอาออกด้วย”

“แล้วฉันพูดตอนไหนว่าฉันจะเอาออก”

“อย่ามาเล่นลิ้น ถ้าเธอไม่ยอมไปให้หมอเอาออก เดี๋ยวฉันจะช่วยสงเคราะห์เอามันออกให้เธอเอง”

แน่นอนว่าไอ้มาเฟียนี่ไม่รู้จักคำขู่ เพราะมันทำจริง

“แล้วจำใส่สมองเธอไว้ซะ อย่าคิดว่าฉันรวยแล้วอยากจับฉันทำผัว หรืออยากให้ฉันเป็นพ่อของลูกเธอ อย่าแม้แต่หวังอะไรลมๆแล้งๆ ฉันไม่เอาผู้หญิงใจง่ายไร้ราคาอย่างเธอมาทำพันธ์ุ สกปรก!”

บทก่อนหน้า
บทถัดไป