บทที่ 52 ไม่มีแม้แต่เรี่ยวแรง

ในห้องนอนที่มืดสนิท... ทุกอย่างนิ่งงัน ราวกับเวลาถูกหยุดเอาไว้ตรงนี้ มีเพียงแสงริบหรี่จากโคมไฟหัวเตียงที่กระพริบแผ่ว ๆ เหมือนเปลวเทียนกำลังจะหมดไส้ พร้อมกับลมหายใจของใครบางคนที่ใกล้จะหายไปจากโลกใบนี้เต็มที

ความเงียบกดทับอยู่ในอากาศ มันเงียบเสียจนเหมือนโลกทั้งใบทิ้งเขาไปแล้วจริง ๆ

คิริวนั่งนิ่งอยู่ตร...