บทที่ 55 ไม่มีร่องรอย

เช้าวันที่สี่

บ้านพักเล็ก ๆ ในชานเมือง ที่เธอพาลูกชายตัวน้อยหนีออกมาเช่าอยู่นั้น เงียบสงบจนได้ยินเสียงใบไม้ไหว ต้นไม้ล้อมรั้วเตี้ย ๆ เอาไว้ ดูเรียบง่ายแต่เต็มไปด้วยความรู้สึกปลอดภัย

มันไม่ใหญ่ ไม่หรู ไม่มีคนใช้ ไม่มียาม ไม่มีกล้องวงจรปิดราคาแพง และที่นี่... ไม่มีเขา

วันนี้เธอพาลูกออกไปซื้อของใช้เด็ก...