บทที่ 59 ฉันมันเลว

“แค่ครั้งเดียว... ฝัน... ได้โปรด...”

เขากดริมฝีปากลงบนริมฝีปากเธอ ร้อนรุ่มเหมือนคนกระหายที่เพิ่งได้แตะน้ำในทะเลทราย...

จูบที่เปียกไปด้วยน้ำตาของตัวเอง

เธอดิ้นสะบัด แต่เขากอดรัดแน่นจนเธอขยับไม่ได้ ร่างชายสูงใหญ่นี้แทบจะทรุดกอดเธอเหมือนกอดชีวิตสุดท้าย

น้ำตาของเขาหยดไหลเปื้อนแก้มของเธอแบบน่าสมเพชจนเกิน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ