บทที่ 72 เพราะรัก

“พี่...ปล่อยหนูก่อนได้ไหม คนมองทั้งร้านแล้วเนี่ย” เธอกระซิบเขิน ๆ

“ก็อยากให้รู้กันทั้งร้านเลยว่าเมียพี่น่ะใครห้ามยุ่งไง” คิริวพูดหน้าตาเฉย มือยังลูบเอววน ๆ อย่างหวงแหน

“โอ๊ย...พี่มันบ้า” ใยฝันยิ้มเขินพลางตีเบา ๆ บนอกเขา

แต่ทันใดนั้น เสียงเข้ม ๆ หนักแน่นดังขึ้นตรงหน้าเหมือนฟ้าผ่าใส่กลางวงหวาน

“ขยะแขย...