บทที่ 17 รู้ทัน

สุรัตคิดอย่างเป็นกังวลขึ้นมาทันที ความปลอดภัยของเจ้านายเป็นสิ่งสำคัญ เขาหยิบเงินจำนวนหนึ่งออกมาจากกระเป๋าแล้วส่งให้ผู้จัดการโรงแรม 

“ฝากให้ผู้หญิงคนนั้นเป็นค่าเสียเวลา แล้วที่เหลือผมจะจัดการเอง”

“ครับ”

เมื่อผู้จัดการรับเงินจากสุรัตก็เดินไปหาผู้หญิงคนนั้นทันที สุรัตไม่ได้ยืนดูว่าทั้งสองพูดคุยอะไรกันอ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ