บทที่ 23 อย่ามาขัดคำสั่ง

เรือเฟอรี่แล่นไม่นานนักก็มาถึงฝั่ง ขณะที่รถทยอยขึ้นฝั่งสายตาของอรพิมก็มองเห็นพ่อของตัวเองยืนชะเง้อคอยาวอยู่ไม่ไกลนัก เมื่อรถที่เธอนั่งผ่านจุดที่พ่อยืนอยู่เธอก็ขอให้รถจอดและเปิดกระจกรถให้เลื่อนลงทันที

“พ่อ”

“ลูกอร...อ้าว ทำไมมากับเสี่ยสมเกียรติได้ละ”

“บังเอิญเจอกันบนเรือครับ” เสี่ยสมเกียรติวางมือบนตั...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ