บทที่ 27 แต่ว่า...

ฟรานเชสโก้พยักหน้ารับแต่จู่ๆ บอดี้การ์ดคนหนึ่งก็ขออนุญาตและเดินมากระซิบกับเขาสองสามคำ แล้วถอยหลังออกไป ชายหนุ่มกระตุกยิ้มที่มุมปากด้วยความพอใจในสิ่งที่ได้ยิน

“สงสัยว่าวันนี้ผมคงไม่สะดวกชิมอาหารไทยที่คุณแนะนำแล้วละ”

“อะ...อะไรนะครับ” บารมีถึงกับอ้าปากค้าง ผู้ชายคนนี้มานั่งยังไม่ถึงสิบนาทีด้วยซ้ำไป ทำ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ