บทที่ 36 ก็ตามใจนะ

“ก็ดี” ราฟาเอลพยักหน้ารับแล้วดีดนิ้วเรียกกีณรินให้มานั่งที่โต๊ะอาหาร “จัดเตรียมตามนั้น เย็นนี้เราจะกลับกรุงเทพกัน”

“ครับ”สุรัตรับคำสั่งและก้าวออกไปอย่างรู้หน้าที่ของตนเอง

กีณรินมองสุรัตที่ออกจากห้องไปแล้วก็หันมาทำตาขวางใส่ราฟาเอลทันที “คุณจะกลับกรุงเทพแล้วรึ นี่คุณโกหกใช่ไหมที่จะช่วยฉันกับคนอื่นๆ ที...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ