บทที่ 47 หลับใหล

คาร่ามองโทรศัพท์มือถือแล้วยิ้มกว้าง เธอหันมามองชายหนุ่มที่ยังหลับใหลอยู่ข้างๆ เธอเบ้หน้าใส่แล้วผลักเขาออกจากเตียงของเธอสุดแรง

“โอ๊ย อะไรกันเนี่ย”

“ไปได้แล้ว”

“อะไรกัน ทำไมไล่กันเหมือนหมาเหมือนแมวนักละ” ชายหนุ่มหัวเสียที่ถูกปลุกแบบรุนแรง “ที่เมื่อคืนยังครางกระเส่าออดอ้อนให้ทำโน้นทำนี่ให้อยู่เลย”

“ก็น...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ