บทที่ 52 สายตากรุ้มกริ่ม

กีณรินรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วไปหน้า เวลานี้เขาช่างดูอ่อนโยนผิดกับบุคลิกนิ่งขรึมที่เธอเคยหวาดกลัวนัก เธอเบือนหน้าไปทางอื่นเพื่อหลบสายตากรุ้มกริ่มของเขา ท่าทางใจดีของเขาทำให้เธอประหม่าจนไม่รู้จะทำอะไรบนตักอุ่นแบบนี้

“รินเห็นคุณทำงานยุ่งก็เลยทำแซนวิชมาให้ค่ะ” เธอเอ่ยตะกุกตะกักพยายามเบี่ยงแบนความสนใจของตัว...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ