บทที่ 5 เรื่องบังเอิญ

ตอนที่ 5. เรื่องบังเอิญ

ในเวลาเดียวกันนั้น

ชายอีกคนกำลังนั่งอยู่บนรถหรูที่จอดอยู่ฝั่งตรงข้ามของโรงพยาบาล และบังเอิญเห็นภาพหมอหนุ่มเปิดประตูรถให้นิรินพอดี...หญิงสาวคนหนึ่งในชุดเดรสสีครีมก้าวออกมาจากอาคารผู้ป่วยนอกของโรงพยาบาล พลางถือซองผลตรวจสุขภาพไว้ในมือเธอหยุดยืนใต้แสงไฟหน้าทางเข้า ก่อนหยิบโทรศัพท์ขึ้นมากดโทรออก ไม่นานปลายสายก็รับ

"ตรวจร่างกายเสร็จแล้วค่ะ" น้ำเสียงของหญิงสาวอ่อนหวานปนเอาใจ

"ตอนนี้คุณอยู่ไหนคะ"

เสียงทุ้มของอัคคีดังกลับมาจากปลายสาย "อยู่หน้าโรงพยาบาล"

เขาตอบสั้น ๆ "กำลังจะขับรถเข้าไปรับ"

หญิงสาวยิ้มออกมา "ค่ะ งั้นฉันรอตรงทางเข้าก็แล้วกัน"

"อืม"

อัคคีตอบเพียงเท่านั้น ก่อนกดตัดสายภายในรถยนต์หรูสีดำที่จอดอยู่ริมถนน บรรยากาศเงียบสงบ อัคคียังคงนั่งอยู่เบาะหลัง ดวงตาคมทอดมองออกไปนอกกระจกอย่างใช้ความคิด ภาพของนิรินที่เปียกโชกไปด้วยไวน์ยังวนเวียนอยู่ในหัวไม่ยอมหาย

เขาหลับตาลงครู่หนึ่ง ก่อนเอ่ยขึ้น "คุณภพ"

ชายวัยสามสิบกว่าที่นั่งอยู่หลังพวงมาลัยหันมาตามเสียงเรียก

"ครับท่าน"

อัคคีละสายตาจากกระจกหน้าต่าง "ช่วยตามสืบเรื่องของนิรินให้หน่อย"

เลขาส่วนตัวชะงักเล็กน้อย แต่ยังคงสีหน้าเรียบเฉยตามหน้าที่

"ต้องการข้อมูลด้านไหนครับ"

"ทุกอย่าง" อัคคีตอบทันที

"ตอนนี้เธอทำงานที่ไหน พักอยู่ที่ไหน มีครอบครัวเหลือกี่คน"

"รวมถึง..."

เขาหยุดไปชั่วครู่ ก่อนพูดต่อด้วยน้ำเสียงที่เบาลง

"ตลอดสี่ปีที่ผ่านมา...เธอใช้ชีวิตมายังไง รวมไปถึงคนรักของเธอ"

คุณภพพยักหน้ารับ "เข้าใจแล้วครับ ผมจะให้คนเริ่มตรวจสอบทันที"

อัคคีเอนหลังพิงเบาะ ก่อนหลับตาลงอีกครั้ง เขาเคยคิดว่าตัวเองไม่สนใจชีวิตของนิรินอีกแล้วแต่หลังจากได้เห็นเธอในวันนี้...กลับมีคำถามมากมายผุดขึ้นในใจคำถามที่เขาอยากรู้คำตอบ มากกว่าที่อยากยอมรับเสียอีก

เช้าวันรุ่งขึ้น เวลา 08.35 น.

หน้าอาคารสำนักงานใหญ่ของJKN Group นิรินก้าวลงจากรถประจำทางด้วยท่าทางรีบร้อน มือหนึ่งกำแฟ้มเอกสารสมัครงานแนบอก อีกมือมองนาฬิกาข้อมือซ้ำแล้วซ้ำเล่า

"แย่แล้ว..." เธอพึมพำเบา ๆ ก่อนเร่งฝีเท้าเข้าไปในอาคารวันนี้เป็นวันสำคัญเพราะเธอได้รับโอกาสเข้าสัมภาษณ์งานในตำแหน่งที่บริษัทกำลังเปิดรับ ได้แก่

เลขานุการ เจ้าหน้าที่ธุรการ เจ้าหน้าที่การเงิน ไม่ว่าตำแหน่งไหน...เธอก็พร้อมทำทั้งนั้นเพียงแค่ได้งานประจำที่มั่นคง มีรายได้มากขึ้น เธอก็จะสามารถแบ่งเบาค่ารักษาของแม่ได้

"ขอโทษนะคะ ขอทางหน่อยค่ะ" นิรินรีบวิ่งฝ่าผู้คนที่กำลังเดินเข้าอาคาร จังหวะที่ประตูลิฟต์กำลังจะปิด เธอก็รีบสอดตัวเข้าไปได้ทันพอดี

"ทัน..." หญิงสาวถอนหายใจด้วยความโล่งอก พลางกอดแฟ้มเอกสารไว้แน่น

ในเวลาเดียวกันชั้นบนสุดของอาคาร ห้องทำงานประธานเจ้าหน้าที่บริหาร

ก๊อก...ก๊อก...

"เชิญ"

คุณภพเปิดประตูเข้ามาพร้อมแฟ้มเอกสารสีน้ำตาลในมืออัคคีละสายตาจากหน้าจอคอมพิวเตอร์ ก่อนเงยหน้ามองเลขาคนสนิท

"ได้เรื่องที่ให้ไปสืบแล้วครับ"

คุณภพวางแฟ้มลงบนโต๊ะทำงาน "ผมตรวจสอบประวัติของคุณนิรินเรียบร้อยแล้ว"

อัคคีเอนหลังพิงเก้าอี้ "ว่ามา"

"หลังลาออกจากบริษัทเก่า เธอตกงานอยู่ช่วงหนึ่งครับ"

คุณภพเปิดแฟ้ม พลางไล่สายตาอ่านข้อมูล

"ระหว่างนั้นรับงานพาร์mไทม์หลายอย่าง ทั้งงานจัดเลี้ยง งานเสิร์ฟอาหาร และงานอีเวนต์ เพื่อหารายได้"

อัคคีนิ่งเงียบ คุณภพพูดต่อ

"ส่วนวันนี้..." เขาเงยหน้าขึ้น

"คุณนิรินกำลังมาสัมภาษณ์งานครับ"

อัคคีขมวดคิ้วเล็กน้อย "สัมภาษณ์ที่ไหน"

คุณภพยิ้มบาง ๆ ก่อนเลื่อนแฟ้มเอกสารไปตรงหน้าเจ้านาย

"ที่บริษัทเราครับ"

อัคคีชะงักไปเสี้ยววินาทีเขาเปิดแฟ้มดูประวัติผู้สมัครงานรูปถ่ายหน้าตรงของนิรินปรากฏอยู่บนใบสมัคร พร้อมรายละเอียดประวัติการศึกษาและตำแหน่งที่สมัคร ดวงตาคมค่อย ๆ หรี่ลงมุมปากยกขึ้นเป็นรอยยิ้มที่ยากจะคาดเดาความหมาย

"งั้นเหรอ..."

เขาปิดแฟ้มเบา ๆ ก่อนเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง

"บอกฝ่ายบุคคล..."

คุณภพยืนรอฟังคำสั่ง อัคคีเคาะปลายนิ้วลงบนโต๊ะช้า ๆ

"ให้ส่งประวัติของผู้สมัครทุกคนมาให้ผมดูด้วย"

"โดยเฉพาะ..." เขาใช้นิ้วแตะแฟ้มที่มีชื่อของนิริน

"ใบนี้"

“ครับผมจะรีบดำเนินการก่อนที่ทุกคนจะได้รับการสัมภาษณ์ครับ” คุณภพเลขาคนสนิทพูดจบก็เดินออกไปในทันที

📌📌📌📌

ฝากส่งกำลังใจฝากติดตามกันด้วยนะคะ

ไม่รู้ว่านักอ่านหายไปไหนหมดหรือว่าลืมนักเขียนคนนี้ไปแล้ว