บทที่ 12 12
“พี่ณัฐจะยืนคุยกันตรงนี้อีกนานมั้ยคะ ธิดาจะได้เข้าไปนั่งที่โต๊ะกับนนท์เขาก่อน”
“ไปพร้อมกันนี่แหละ ศิผมขอตัวก่อนนะ”
“เดี๋ยวศิตามไปที่โต๊ะนะคะ” หม้ายสาวไม่ยอมปล่อยให้โอกาสหลุดลอยไป ไม่มีวันเสียหรอก ที่เธอจะปล่อยณัฐวุฒิเป็นรอบที่สอง
“ครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมายิ้มจางๆ ให้หม้ายสาว ก่อนจะรีบเดินตามสาวแสนงอนกับเพื่อนรักเธอไปที่โต๊ะ
“ธิดาโกรธเรื่องอะไรครับ” ชายหนุ่มยื่นหน้าเข้ามาถามใกล้ๆ เมื่อเห็นหญิงสาวนั่งเงียบ ไม่พูดไม่จา เอาแต่เชิดหน้าไปทางอื่น อย่างแสนงอน
“กวิน...เอ่อธิดาคงโมโหหิวน่ะฮะ ตอนนี้คงเห็นช้างตัวเท่ามดแล้วฮะ” นนทิวัฒน์กัดจิกเพื่อนรัก พร้อมยกมือขึ้นปิดริมฝีปากหัวเราะออกมาเบาๆ
“นายนนทิวัฒน์อย่ามาพูดมาก”หญิงสาวตวัดเสียงใส่เพื่อนรักด้วยความโมโห
“งั้นเดี๋ยวพี่สั่งของโปรดให้นะครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มรับเมนูจากพนักงานมาเปิดดูรายการอาหาร เลือกเมนูโปรดให้เธออย่างเอาใจ จนความร้อนภายในใจของกวินธิดาเริ่มเบาบางลงมาบ้าง
“พ่อเลี้ยงเก่งจังเลยนะฮะ จำเมนูโปรดของธิดาได้” นนทิวัฒน์แกล้งล้อว่าที่เพื่อนเขยในอนาคต
“ครับผมจำได้เสมอ ว่าธิดาชอบทานอะไร” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมาจับจ้องมองหน้าสาวสวยข้างกาย จนหญิงสาวอดที่จะใจสั่นหวั่นไหวไม่ได้
“ขอบคุณค่ะที่ยังไม่ลืมว่าธิดาชอบทานอะไร” เรียวปากบางขมุบขมิบเบาๆ พร้อมระบายยิ้มออกมาด้วยความสุขใจ
“สั่งอาหารกันหรือยังคะณัฐ” เสียงแหลมสูงดังขึ้นขัดจังหวะ ทำให้ทุกคนภายในโต๊ะหยุดชะงัก หยุดสนทนากันชั่วคราว
“เรียบร้อยแล้วครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันไปพูดกับหม้ายสาวเสียงเรียบ
“สั่งของโปรดให้ศิหรือเปล่าคะ”
“เอ่อ...ยังครับ” คำตอบของพ่อเลี้ยงหนุ่ม ทำเอาศิวิมลถึงกับหน้าเสียเล็กน้อย ฝืนยิ้มออกมาเพื่อกลบเกลื่อนความอับอาย
“งั้นช่วยสั่งให้ศิหน่อยสิคะ” หม้ายสาวยื่นเมนูให้อดีตคนรัก ช่วยสั่งเมนูโปรดให้เธอ
“คุณอยากทานอะไรล่ะศิ ผมจะได้สั่งให้ถูก”
“น่าน้อยใจจริงๆ ที่คุณลืมเมนูโปรดของศิ”หม้ายสาวกล่าวออกมา อย่างมีจริตจะก้าน
“เอ่อ...ผมขอโทษศิ”
“แต่ของธิดา พ่อเลี้ยงจำได้หมดเลยนะฮะ” นนทิวัฒน์เปรยๆ ขึ้นมา พร้อมปล่อยเสียงหัวเราะออกมาด้วยความสะใจ ทำให้ศิวิมลแทบปรี๊ดแตกออกมากลางโต๊ะอาหาร
“เหรอคะ” หม้ายสาวกัดฟังตอบ ตามมารยาท
“พี่ณัฐคะ เดี๋ยวธิดาขอตัวเข้าห้องน้ำก่อนนะคะ” กวินธิดาหันมาแตะต้นแขนแกร่ง บอกชายหนุ่มข้างกายเบาๆ
“ครับ รีบมานะครับ เดี๋ยวอาหารจะเย็นเสียก่อน” พ่อเลี้ยงกล่าวกำชับตามร่างเล็กที่เดินออกไป
“ดูพ่อเลี้ยงจะห่วงธิดาจังเลยนะครับ”
“ธิดาเขาเป็นโรคกระเพาะ ทานข้าวไม่ตรงเวลาก็มักจะปวดท้องเป็นประจำครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวยิ้มๆ ออกมา
“เหรอครับ ผมเป็นเพื่อนธิดามาตั้งหลายปีไม่เคยทราบเลยฮะ” นนทิวัฒน์รู้สึกพึงพอใจ ที่พ่อเลี้ยงณัฐวุฒิเอาใจใส่สุขภาพของกวินธิดา
“ธิดาคงไม่ได้เล่าให้ใครฟัง ผมทราบมาจากคุณอาอีกทีครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวอธิบายให้นนทิวัฒน์เข้าใจ ทำให้ศิวิมลสัมผัสถึงความเอื้ออาทร ที่อดีตคนรักมีต่อกวินธิดา เธอจะอยู่นิ่งเฉยไม่ได้แล้ว
“ณัฐคะ ศิขอตัวไปดูเด็กที่หลังร้านสักหน่อย เดี๋ยวมาค่ะ” หม้ายสาวหันมาพูดกับอดีตแฟนหนุ่ม ก่อนเธอจะเดินออกไปด้านหลังร้าน ตรงเข้าไปในห้องน้ำหญิงทันที ทำให้กวินธิดาที่กำลังยืนล้างมือที่หน้ากระจก ถึงกับหยุดชะงัก
“ไงจ๊ะสาวน้อย ไปศัลยกรรมที่ไหนมาถึงได้เปลี่ยนไปเป็นคนละคน” ศิวิมลเดินวนรอบๆ ตัวกวินธิดา มองด้วยสายตาที่ดูถูกเหยียดยาม
“ฉันไม่จำเป็นต้องเสริมแต่ง พึงพอใจในสิ่งที่คุณแม่ให้มา” กวินธิดากล่าวจบ หันไปหยิบกระเป๋าขึ้นมาคล้องแขนไว้
“เดี๋ยวฉันยังคุยไม่จบ” ศิวิมลรีบเดินมายืนขวางทางไว้ ไม่ให้กวินธิดาเดินออกไปง่ายๆ
“แต่ฉันไม่มีอะไรจะคุยกับคุณทั้งนั้น ขอตัวค่ะ” กวินธิดาพยายามพูดกับหม้ายสาวอย่างใจเย็นที่สุด
“แต่ฉันมี เลิกยุ่งกับณัฐซะ อย่าหาว่าฉันไม่เตือน” หม้ายสาวกล่าวข่มขู่เด็กสาว ที่ริจะแย่งของรักของหวงของเธอ
“คุณมีสิทธิ์อะไรมาสั่งฉันมิทราบ และที่สำคัญคุณก็ทิ้งพี่ณัฐไปเอง จะมาหวงก้างอีกทำไม” กวินธิดาเชิดหน้าขึ้นตอบอย่างไม่เกรงกลัวแม่หม้ายสาว เหมือนในอดีตที่ผ่านมา
“ใช่ ฉันเคยทิ้งเขาไป แต่ตอนนี้ฉันกำลังจะกลับมาปรับความเข้าใจกับเขา”
“คุณจะมาบอกฉันทำไมทราบ ทำไมไม่ไปบอกพี่ณัฐโน่น” กวินธิดากล่าวออกมาด้วยความไม่พอใจ
“ฮึ อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ว่าเธอแอบชอบณัฐของฉันอยู่”คำพูดของหม้ายสาว ทำเอากวินธิดาหน้าเสียเล็กน้อย
“ถ้าไม่รู้อะไรก็อย่ามาเดาส่งเดช มีเรื่องไร้สาระจะคุยกับฉันแค่นี้ใช่มั้ย ฉันขอตัว” กวินธิดาเบี่ยงออกมาอีกทาง ไม่อยากจะเสวนากับคนบ้าไม่เลือก
“ตัดใจจากณัฐวุฒิซะ ก่อนที่น้ำตาจะเช็ดหัวเข่า ณัฐเขารักฉันคนเดียวจำไว้นะเด็กน้อย” หม้ายสาวยิ้มออกมาด้วยความสะใจ เชิดหน้าเดินออกไปอย่างมั่นใจ ปล่อยให้กวินธิดายืนนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ เธอพยายามปรับอารมณ์ให้เป็นปกติที่สุด ก่อนเดินกลับไปที่โต๊ะ เห็นศิวิมลนั่งแนบสนิทกับพี่ณัฐของเธอ
“ธิดามาพอดี พี่จะออกไปตามอยู่แล้วเชียว” ชายหนุ่มลุกขึ้นเลื่อนเก้าให้เธอทันที
“ขอโทษค่ะพี่ณัฐ ที่ธิดามาช้า พอดีเจอหมาตามไปรังควาญถึงในห้องน้ำค่ะ” คำพูดของกวินธิดา ทำให้ศิวิมลถึงกับสะอึก มองหน้าเด็กสาวด้วยความเคียดแค้น
“หมาเหรอ ทำไมถึงได้ปล่อยเข้ามาในร้านอาหารได้ล่ะศิ” พ่อเลี้ยงหนุ่มกล่าวตำหนิด้วยความไม่ชอบใจ
“เอ่อ...ศิก็ไม่ทราบค่ะ สงสัยต้องเข้มงวดพนักงานสักหน่อย ขอโทษด้วยนะคะคุณกวินธิดา” หม้ายสาวกัดฟันพูดกับศัตรูหัวใจ แค้นใจนักที่ถูกเด็กเมื่อวานซืนหลอกด่า
“ไม่เป็นไรค่ะ พี่ณัฐทานอะไรหรือยังคะ” กวินธิดาปัดเรื่องไร้สาระออก หันมาสนใจชายหนุ่มข้างกาย เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงที่หวานหยาดเยิ้มกว่าทุกครั้ง
