บทที่ 13 13

“เอ่อ...ยังครับ”

“พ่อเลี้ยงเขารอเธอไงธิดา”

“ตายจริง ธิดาของโทษนะคะที่ให้รอ ที่จริงน่าจะทานไปก่อนก็ได้”

“แต่พี่อยากทานพร้อมๆ กับธิดาครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มทอดสายตามองหญิงสาวตาหวานหยดย้อย

“งั้นทานปลาราดพริกของโปรดพี่ณัฐดีกว่าค่ะ” หญิงสาวรีบกุลีกุจอตักอาหารให้ชายหนุ่มอย่างเอาใจ ทำให้พ่อเลี้ยงหนุ่มยิ้มแก้มแทบปริ

“ขอบคุณครับที่ธิดายังจำได้” พ่อเลี้ยงหนุ่มก้มบอกเสียงทุ้มนุ่ม กวินธิดาถึงกับหยิบจับอะไรไม่ถูกเลยทีเดียว สร้างความหมั่นไส้ให้แก่หม้ายสาวเป็นอย่างมาก แต่ก็ไม่สามารถแสดงอาการอะไรออกมาได้ในตอนนี้

“เรื่องของพี่ณัฐ ธิดาไม่เคยลืมค่ะ” เรียวปากบางตอบออกมาราวกับเสียงกระซิบ ทำให้ได้ยินกันเพียงแค่สองคนเท่านั้น

“อะแฮ่ม” นนทิวัฒน์กระแอมเสียงขัดจังหวะความหวานทั้งคู่ ให้กลับมาสู่โลกภายนอก

“เป็นอะไรนนท์” กวินธิดาหันมาถามเพื่อนรักด้วยความสงสัย

“ความหวานติดคอฉันน่ะสิ ใช่มั้ยฮะคุณศิวิมล” นนทิวัฒน์แกล้งหาแรงสนับสนุนจากแม่หม้ายสาวที่นั่งหน้าบึ้ง อยู่ข้างๆ พ่อเลี้ยงหนุ่ม

“ไม่รู้สิคะ ณัฐขาตักต้มยำกุ้งให้ศิหน่อยสิคะ ศิเอื้อมไปไม่ถึงค่ะ”       ศิวิมลใช้น้ำเสียงออดอ้อนอดีตแฟนหนุ่ม จนน่าหมั่นไส้ในความรู้สึกของนนทิวัฒน์ยิ่งนัก

“ไม่เป็นไรฮะพ่อเลี้ยง เดี๋ยวผมตักให้คุณศิวิมลดีกว่าฮะ” นนทิวัฒน์กล่าวอาสาด้วยความหวังดี ตักกุ้งพร้อมพริกสดที่โรยหน้าให้หม้ายสาว

“ขอบคุณค่ะ” หม้ายสาวกัดฟันกล่าวขอบคุณ ทั้งที่อยากจะเอาต้มยำกุ้งราดไปบนหัวหนุ่มชาวกรุงนัก เธอจะทำอะไรก็ขวางไปซะทุกอย่าง จนน่าเจ็บใจ

“ไม่เป็นไรฮะ อยากทานอะไรบอกได้เลย ผมยินดีบริการ” นนทิวัฒน์ยิ้มกริ่มออกมาด้วยความสุขใจ ที่สามารถกลั่นแกล้งมารความรักของเพื่อนที่แสนดีอย่างงกวินธิดาได้

การรับประทานอาหารสิ้นสุดลง ท่ามกลางสายตาสงครามของหม้ายสาวกับนนทิวัฒน์ โดยที่พ่อเลี้ยงหนุ่มเอาแต่ให้ความสนใจ สาวน้อยข้างกายของเขาเท่านั้น

“ธิดาจะทานของหวานหรือว่าผลไม้ดีครับ” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมาถามกวินธิดา หลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว

“ธิดาขอผลไม้ดีกว่าค่ะพี่ณัฐ นนท์นายจะทานอะไร” กวินธิดามีโอกาสหันไปถามเพื่อนสนิทบ้าง

“ฉันก็ขอผลไม้เหมือนกัน ทานของหวานเดี๋ยวพุงยื่น ฉันขี้เกียจออกกำลังกาย”

“จ้าพ่อคนรักษาหุ่น พี่ณัฐล่ะคะ”

“พี่ทานเหมือนธิดาแล้วกันครับ” พ่อเลี้ยงณัฐวุฒิบอกกับหญิงสาว และหันไปเรียกพนักงานเสิร์ฟเข้ามาสั่งผลไม้มารับประทาน ทำให้หม้ายสาวขัดใจเป็นอย่างมาก ที่เขาไม่สนใจแม้แต่จะถามเธอสักคำ

หลังทานผลไม้ตบท้ายมื้ออาหารเสร็จเรียบร้อย พ่อเลี้ยง     ณัฐวุฒิก็จัดการเช็กบิลค่าอาหาร แต่หม้ายสาวอาสาเลี้ยงอาหารมื้อนี้ทั้งหมด แต่พ่อเลี้ยงหนุ่มกลับปัดปฏิเสธ เพราะเขาตั้งใจจะพากวินธิดามาเลี้ยงอาหารมื้อนี้ หม้ายสาวถึงกับรู้สึกไม่พอใจเป็นอย่างมาก ที่ชายหนุ่มดูจะแคร์นังมารน้อย ศัตรูหัวใจของเธอซะเหลือเกิน

“ธิดาพาคุณนนท์ไปรอพี่ที่รถก่อนนะ นี่กุญแจ พี่ขอเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมาบอกกับหญิงสาว พร้อมยื่นกุญแจให้

“ได้ค่ะ ไปเถอะนนท์” กวินธิดาเอ่ยชวนเพื่อนรักเดินออกไปพร้อมกัน ทำให้หม้ายสาวสบโอกาส จึงเดินแอบไปดักรอชายหนุ่มที่หน้าห้องน้ำชาย รออยู่ไม่ถึงห้านาทีชายหนุ่มก็เดินออกมา จึงรู้สึกแปลกใจที่เห็นศิวิมลมายืนอยู่หน้าห้องน้ำชาย

“อ้าวศิ มีอะไรหรือเปล่า”

“เอ่อ...ขอศิคุยด้วยหน่อยได้มั้ยคะ” หม้ายสาวส่งสายตาเว้าวอนขอความเห็นใจ ทำให้ชายหนุ่มพยักหน้า เดินตามหม้ายสาวไปที่หลังร้านอาหาร

“ไปนั่งตรงโต๊ะนั้นดีกว่าค่ะ”

“ครับ”

“ศิอยากบอกว่าศิเสียใจ ที่ทิ้งคุณไปแต่งงานโดยไม่ได้บอกคุณสักคำ” หญิงสาวเอ่ยขึ้นหลังเงียบไปพักใหญ่

“เรื่องนี้เกิดขึ้นมานานมาก จนผมจำไม่ได้แล้ว” พ่อเลี้ยงหนุ่มหันมายิ้มให้อดีตแฟนสาว เหตุการณ์ครั้งนั้น เขาก็ไม่ได้รู้สึกเสียใจอะไรมากมาย อาจเป็นเพราะเขายังไม่ได้รักศิวิมลมากพอ

“ขอบคุณที่คุณไม่โกรธศิ” หม้ายสาวยิ้มออกมาด้วยความดีใจ

“ตอนนี้คุณยังไม่มีใคร เอ่อ...เรากลับมาคบกันอีกได้มั้ยคะ” หญิงสาวเอื้อมมือมากุมมือใหญ่ของอดีตคนรักไว้แน่น ส่งสายตาที่หวานซึ้งมอบให้

“ผมว่าเราคบกันในฐานะเพื่อน จะดีที่สุดนะศิ”

“แต่ว่า...ศิยังรักคุณนะคะ” หม้ายสาวช้อนใบหน้าขึ้นมองอดีตคนรัก แต่เขาเพียงส่ายหน้าให้เท่านั้น

“ไม่มีประโยชน์หรอกศิ ผมไม่มีวันกลับไปรักคุณได้อีก” ชายหนุ่มยืนยันเจตนาเดิม

“คุณมีใครอยู่ในใจแล้วใช่มั้ยคะ” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงเศร้าๆ

“ผมก็ไม่แน่ใจเท่าไหร่” ชายหนุ่มตอบออกมาอย่างลังเล เพราะยังหาคำตอบในเรื่องนี้ไม่ได้

“ศิอยากรู้จัง ว่าผู้หญิงที่โชคดีคนนั้นเป็นใคร” หญิงสาวเอ่ยถามด้วยจิตใจที่ร้อนรุ่ม

“เอาไว้ผมมั่นใจเมื่อไหร่ ผมจะบอกคุณเอง” ชายหนุ่มส่งยิ้มให้อดีตแฟนสาว

“งั้นศิก็ยินดีด้วยค่ะ ขอศิกอดคุณอีกสักครั้งนะคะ” หม้ายสาววอนขอด้วยแววตาที่เศร้าสร้อย จนพ่อเลี้ยงหนุ่มอดสงสารไม่ได้

“ได้สิครับ”

“ขอบคุณค่ะ ศิยังรักคุณเหมือนเดิมนะคะณัฐ” หม้ายสาวบอกกับอดีตแฟนหนุ่ม ในขณะที่เหลือบตาไปเห็นเงาดำๆ ของคนสองคน ที่ยืนแอบมองอยู่ด้านหลังต้นไม้ ทำให้เธอมั่นใจว่าเป็นกวินธิดาศัตรูหัวใจของเธอกับเพื่อนสนิทอย่างแน่นอน หญิงสาวจึงสบโอกาสยื่นหน้าเข้าไปประกบริมฝีปากอุ่นของพ่อเลี้ยงหนุ่ม หวังสร้างความเข้าใจผิดให้แก่กวินธิดา

“ศิคุณทำอะไร” พ่อเลี้ยงหนุ่มผลักอดีตแฟนสาวออกทันทีด้วยความตกใจ

“ศิแค่พิสูจน์ว่าคุณยังรักศิหรือเปล่าเท่านั้น ไปเถอะค่ะ ป่านนี้คุณธิดากับเพื่อนคงรอแย่” หม้ายสาวลุกขึ้นยืน เดินออกไปส่งชายหนุ่มที่ลานจอดรถ ยื่นหน้าไปหอมแก้มอดีตคนรักหนึ่งฟอดใหญ่ เพื่อตอกย้ำความเข้าใจผิดให้แก่กวินธิดามากยิ่งขึ้น ก่อนชายหนุ่มจะเปิดประตูขึ้นไป พร้อมโบกมือลา ยิ้มออกมาด้วยความสะใจ