บทที่ 22 ฝ่ามือแห่งความเคียดแค้น

“ด่าทำไมจะด่าไม่ได้?!”

หมับ!

            รินรดาจิกลูกผมยาวของพิมพ์มาดาแล้วกระชากขึ้นอย่างรุนแรง! บังคับให้ใบหน้าหวานซีดต้องเงยขึ้นสบตาเธอ

“โอ๊ย! เจ็บ... ปล่อยนะคุณรินรดา!”

            พิมพ์มาดาร้องไห้โฮพยายามใช้มือดันข้อมือของรินรดาออก แต่ด้วยร่างกายที่อ่อนแอและกำลังตั้งครรภ์อ่อน ๆ ทำให้เธอไม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ