บทที่ 10 ไม่ยอมตกหลุมพลางครั้งที่สอง

รุ้งทองหลุบตาลงมองตาม แล้วก็ต้องลอบขบเม้มริมฝีปาก เมื่อพบว่าปลายนิ้วของตนเองสั่นระริกอยู่จริงๆ แม้จะเพียงเล็กน้อย แต่กับผู้ชายที่เฉียบขาดและช่างสังเกตอย่างเขา ย่อมไม่มีทางรอดพ้นสายตาไปได้

เธอจึงเลือกที่จะคลี่ยิ้มหวานเพื่อกลบเกลื่อนแทนการแก้ตัว

"รุ้งอาจจะยังไม่ชินมั้งคะ"

"ไม่ชินกับอะไร"

"กับการเอาใจค...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ