บทที่ 117 ชัยชนะที่ไม่ทำให้ดีใจ

แสงแดดอ่อนละมุนของเช้าวันใหม่สาดส่องผ่านผ้าม่านเนื้อหนาเข้ามาภายในห้องนอนที่เงียบสงัด อุณหภูมิจากเครื่องปรับอากาศเย็นเฉียบ ทว่าไออุ่นจากเรือนกายกำยำที่โอบตระกองกอดร่างของเธอเอาไว้จากเบื้องหลังกลับร้อนผ่าว รุ้งทองปรือตาขึ้นอย่างเชื่องช้า สัมผัสได้ถึงท่อนแขนแกร่งที่พาดผ่านและรัดรึงอยู่รอบเอวบางแน่นหนา...