บทที่ 55 เพียงผู้ชายธรรมดาที่รักเธอ

เขาเค้นเสียงหัวเราะสั้นๆ ในลำคอ "ถ้าหากผมทำสำเร็จ... วันนี้ คุณก็คงไม่ได้มานั่งอยู่ตรงหน้าผม แบบนี้หรอกครับรุ้งทอง"

คราวนี้... บรรยากาศรอบตัวไม่มีรอยยิ้ม หรือเสียงหัวเราะอีกต่อไป

รุ้งทองก้มหน้าลง หลบสายตาเขา

เมื่อเจ็ดปีก่อน ในวัยยี่สิบปี เธอคือคุณหนูผู้เย่อหยิ่ง มั่นใจว่าตัวเองรู้ดีทุกอย่าง... มั่นใ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ