บทที่ 82 ความจริงที่ไม่อาจปฎิเสธ

น้ำเสียงของเธอสั่นเครือ หยาดน้ำตาเริ่มรื้นขึ้นมาคลอเบ้า

"พ่อ... ก็หน้ามืดตามัว ยอมรับเงินหนึ่งร้อยล้านบาทจากผู้ชายอีกคน... แล้วก็สั่งให้รุ้ง หอบเสื้อผ้าเดินไป 'ทำหน้าที่' นางบำเรอขัดดอก เพื่อแลกกับเงินก้อนนั้น!"

สีหน้าของธนภพแปรเปลี่ยนเป็นซีดเผือด "รุ้งทอง!"

"มันคือความจริงค่ะพ่อ... พ่อปฏิเสธความ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ