บทที่ 39 พานางฟ้าไปสวรรค์ด้วยปลายนิ้ว

สิ้นคำร่างกำยำก็ผละกายออก นัยน์ตาวาวโรจน์ที่เคยอ่อนโยนยามอยู่ต่อหน้าเธอกลายเป็นวิบวับร้ายกาจไม่ต่างจากเสือหิว ไล่มองผิวกายขาวผ่องเนียนละเอียด ไร้รอยฝ้า กระ ไม่ต้องระคายตา

ก้านนิ้วยาวปลดเปลื้องกระดุมเชิ้ตออกทีละเม็ด ขณะมีอานอนหอบสะท้าน จับจ้องมองร่างเขากลับด้วยความตื่นเต้นไม่ต่างกัน

“หนูรู้ใช่ไหมคร...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ