บทที่ 42 ห้องน้ำร้อน

ทั้งคู่กอดก่ายคลอเคลียกันไม่ห่าง รอจนกระทั่งลมหายใจกลับมาเป็นปกติ ความกระดากอายก็อาบไล้ไปทั่วร่าง ย้อนนึกถึงคำพูดท่าทางของตัวเองก่อนหน้า แก้มใสก็เห่อร้อน

“เจ็บไหมครับ...ขอโทษนะ พี่ทำหนูแรงหรือเปล่า”

“มะ...ไม่เป็นไรค่ะ” เธอตอบเสียงตะกุกตะกัก เพราะจะโทษแอซตันก็ไม่ได้เนื่องจากเธอเป็นฝ่ายเรียกร้องเอง ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ