บทที่ 13 ไม่พอใจ

แกร๊ก ~~

ทันทีที่ใบชาเดินออกมาจากห้องทำงานของประธานหนุ่ม พลันให้สองเท้าหยุดชะงัก เมื่อเลขาสาวยืนเท้าสะเอวจ้องจิกตาเขม็ง พลางใช้นัยน์ตากลมโตลายหยดน้ำไล่มองเรือนร่างของเธอตั้งแต่ศีรษะจรดเท้า ราวกับกำลังดูถูกเหยียดหยามทางสายตาอยู่ก็ไม่ปาน

“คุณมองดิฉันขนาดนี้มีอะไรจะพูดหรือเปล่าคะ? “ใบชาตัดสินใจเป็นฝ่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ