บทที่ 28 สั่ง

“กล้าขึ้นเสียงใส่ฉันนะ..เดี๋ยวเถอะ!” มาเฟียหนุ่มเค้นเสียงรอดไรฟัน นิ้วเรียวยาวพลางชี้หน้าคนบนเตียงอย่างคาดโทษ

“…” ใบชาถอนหายใจออกมาพรืดใหญ่ด้วยความรำคาญ ก่อนจะเบือนหน้าหนีไปทางอื่นไม่สนใจว่าอีกคนจะแสดงท่าทางยังไง

เมื่อแพททริคโน้มตัวเข้ามาใกล้เธอจึงโพล่งถาม “จะทำอะไรอีกคะ? ...เมื่อคืนยังไม่พอใจอีกหรื...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ