บทที่ 59 เพื่อนฝูงก็ไม่เว้น

วันต่อมา ~~

ก๊อก ก๊อก ก๊อก

“สักครู่นะคะ “ใบชาตะโกนบอกออกไป เมื่อเสียงเคาะประตูดังขึ้น ขณะที่สองมือกำลังเก็บเสื้อผ้าใส่กระเป๋าเดินทางเตรียมย้ายกลับไปอยู่ที่คอนโดเหมือนเดิม เธอไม่มีทางหน้าด้านอยู่ต่อ ทั้งที่เจ้าของบ้านเป็นฝ่ายเอ่ยปากไล่ไปเองอย่างไร้เยื่อใย แม้ว่าเขาจะกลายเป็นความเคยชินไปแล้ว แต่เชื่อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ