บทที่ 66 เธอกำลังเข้าใจผิด

ออดดดด ออดดดด

“..”ขณะเดียวกันเสียงออดหน้าประตูดังขึ้น พลันให้ใบชาเหลือบตามองไปยังบานประตูพลางวางช้อนไว้ในชามที่ว่างเปล่าตรงหน้า หลังจากตักข้าวต้มหมูคำสุดท้ายเข้าปาก ก่อนจะดันตัวลุกเพื่อเดินไปดูว่าใครมา แต่เสียงเข้มของแพททริคดันแทรกขึ้นจากเบื้องหลังซะก่อน

“นั่งลงเถอะเดี๋ยวฉันไปเปิดเอง “

“…” ใบชานั่ง...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ