บทที่ 78 มึงต้องการอะไร

หลังจากรถยนต์คันหรูขับเคลื่อนออกจากสนามบิน แพททริคก็เอาแต่นั่งเงียบขรึมไม่พูดไม่จา ใบหน้าอันหล่อเหลาฉายแววเศร้าหมองอย่างไม่เคยเป็นบ่อยนัก สองตาคมแดงก่ำราวกับจะร้องไห้จับจ้องมองไปยังวิวนอกหน้าต่างรถ ด้วยความรู้สึกคิดถึงจนเขาแทบอยากเป็นบ้าอยู่ทุกนาที

ไทม์รอบมองผู้เป็นนายผ่านกระจกมองหลังอยู่เป็นระยะ โด...