บทที่ 79 น่าสมเพชว่ะ

“ตอบมาสิวะ !!!! “แพททริคตะเบ็งเสียงดังกว่าเดิมด้วยความเกรี้ยวกราด และ หวั่นกลัวในคราเดียวกัน เมื่อลูกน้องคนสนิทเอาแต่ก้มหน้าไม่ยอมเอ่ยออกมาเสียที ทำให้ไทม์รีบขยับปากตอบด้วยน้ำเสียงที่สั่นเครือทันที เปลือกตาทั้งสองพลันข่มเข้าหากันแน่นอย่างรู้สึกเจ็บปวด ไม่ต่างไปจากผู้เป็นนายครั้นที่ได้คุยสายกับหมอหนุ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ