บทที่ 16 #4.4 โชคชะตา

 เปรมปรีดิ์ยิ้มมุมปากเมื่อเห็นใบหน้าซับสีเลือดกับริมฝีปากที่เผยอออกน้อย ๆ ของคนตรงหน้า ฝ่ามือซุกซนหยุดรุกรานเธอ แต่สายตาของผู้ชนะกวาดมองทั่วใบหน้านั้นด้วยความพึงพอใจเพราะรู้ว่าตนเองมีอิทธิพลต่อหญิงสาวแค่ไหน ท่านประธานหนุ่มยอมถอยออกมาหนึ่งก้าวตามคำขอโดยไม่ได้ละสายตาผู้ล่าทอดมองสำรวจใบหน้าแดงก่ำราวจะป...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ