บทที่ 18 #5.2 เปลวอารมณ์

มือที่กำลังลูบไล้ปลอกปากกาพลันชะงัก แววตาของสิงหราชวาวโรจน์ขึ้นด้วยความประหลาดใจก่อนจะแปรเปลี่ยนเป็นความเยือกเย็นที่น่าขนลุก เสี้ยนหนามจากอดีตที่เขาเคยถากถางไปเมื่อสิบกว่าปีก่อน บัดนี้ตอที่คิดว่าจะแห้งตายกลับเติบโตขึ้นมาทิ่มแทงเขาได้อีกอย่างนั้นเหรอ

“สิริปกรณ์?... ลูกสาวไอ้ปกรณ์ คนรักเก่าของธนิตอย่า...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ