บทที่ 29 #8.1 เลี่ยงไม่ได้หลบก็ไม่พ้น

กระทั่งเข็มสั้นของนาฬิกาเรือนหรูบนผนังชี้บอกเวลาเที่ยงตรง หรรษาแทบจะพับหน้าจอแล็ปท็อปลงในวินาทีนั้น เธอรีบคว้ากระเป๋าสะพายใบเก่งขึ้นมาคล้องไหล่เพื่อรีบหนีออกไปจากห้องทำงานที่อวลไปด้วยกลิ่นไม้กฤษณาและสายตาคุกคามของประธานบริหารหนุ่มให้เร็วที่สุด แค่หนึ่งชั่วโมงก็ยังดี แต่ดูเหมือนสวรรค์จะไม่เข้าข้าง

“พ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ