บทที่ 50 บ่ายสาม

“นมหวาน”

เสียงหนาเอ่ยเรียกหญิงสาวที่หลับฟุบอยู่กับโซฟาตัวใหญ่ที่อยู่ภายในห้องทำงานของเขา เป็นโซฟาที่มีไว้สำหรับรับแขกแต่ทว่าวันนี้กลับกลายเป็นเตียงนอนสำหรับเธอไปเสียแล้ว

ถึงจะดูแปลกไปกว่าปกติของห้องคนที่ทำแต่งานอย่างนนท์ธิวรรธน์แต่เขากลับเต็มใจให้ทุกอย่างมันเป็นแบบนั้น เพราะนั้นทำให้ชีวิตเขามันดูมีช...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ