บทที่ 52 เมารัก

“ว้าว น่ากินจังเลย”

เรือเริ่มเคลื่อนออกจากท่าจอดอาหารก็เริ่มมาเสิร์ฟในทันที ของโต๊ะอื่นอาจเป็นอาหารที่ทางเรือมีไว้ให้พร้อมสำหรับทุกโต๊ะและแทบจะเหมือนกันหมด ยกเว้นของโต๊ะที่เธอกับเขานั่งอยู่กลับเสิร์ฟมาเป็นหมูกระทะครบชุดเต็มโต๊ะไปเลย

พราวลลิลที่บ่นอยากกินหมูกระทะมานานจนตัวเธอเองลืมไปแล้วอยากกินแค่ไหน...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ