บทที่ 56 ไม่ยุติธรรม

“สดชื่นอะไรกันหนักกันหนา”

“เป็นคนออกแรงแท้ๆทำไมไม่รู้สึกเพลียบ้าง ทำไมถึงเป็นไอ้หนมที่ต้องมานอนหมดแรงแบบนี้อ่ะ”

พราวลลิลขดตัวนอนอยู่ในผ้าห่มด้วยความเหนื่อยล้ายังไม่จางหายแม้ว่าจะกลับมาจากโรงแรมตั้งแต่เมื่อวานเย็นแล้วก็ตาม

พร้อมกับเอ่ยออกมาอย่างค่อนขอดใส่คนตัวโตเบาๆที่กำลังเดินออกจากห้องน้ำไปยังห้อ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ