บทที่ 6 คงต้องเตรียมแผนรับมือ
บริษัท Andrea Gems and Jewelry
เช้าวันต่อมาปฐพีก็เดินทางมาถึงบริษัทก่อนเวลาอย่างเคย พอมาถึงนั่งเตรียมเอกสารของบริษัทย้อนหลังสามปีเพื่อเตรียมไว้ให้เอลินอร์ได้ศึกษาข้อมูลพื้นฐาน เธอจะได้มองเห็นภาพรวมและเข้าใจลักษณะงานทั้งหมดได้อย่างไม่ยากนัก
ชายหนุ่มจัดเตรียมทุกอย่างไว้เป็นหมวดหมู่และคิดว่าเธอจะเข้าใจทุกอย่างได้ไม่ยาก แต่ที่เขากังวลก็คือเธอจะยอมนั่งอ่านเอกสารพวกนั้นหรือเปล่า เพราะท่าทางของหญิงสาวที่เขาคุยด้วยเมื่อวานนั้นดูเหมือนว่าเธอจะยังไม่ค่อยพร้อมเท่าไหร่สำหรับการเริ่มงาน ซึ่งบิดาของเธอบอกว่าวันมะรืนเอลินอร์จะต้องเข้ามาที่บริษัทในฐานะผู้ช่วยของปฐพี
ก๊อก ก๊อก ก๊อก
เสียงเคาะประตูทำให้ชายหนุ่มเงยหน้าจากกองเอกสารตรงหน้า พอเห็นว่าคนที่เดินเข้ามาเป็นคุณเอกภพเขาก็รีบวางทุกอย่างในมือแล้วลุกขึ้นยืนตรงด้วยความเคารพ
“สวัสดีครับท่านประธาน” ปฐพีทักทายด้วยสรรพนามเป็นทางการเสมอเมื่ออยู่ในที่ทำงาน
“เตรียมเอกสารสอนยัยแอลเหรอ” เอกภพเดินมองกองเอกสารบนโต๊ะด้วยความพึงพอใจ
“ครับ ผมกำลังจัดเตรียมข้อมูลเก่าย้อนหลังสามปีให้เธอได้ศึกษาครับ ถ้าทุกอย่างดำเนินไปตามแผนที่วางไว้ สัปดาห์แรกเธอน่าจะเข้าใจโครงสร้างองค์กรภาพรวมทั้งหมดได้ดี พอเข้าสู่สัปดาห์ที่สอง ผมตั้งใจจะพาเธอลงพื้นที่ไปดูหน้างานและขั้นตอนการผลิตที่โรงงานครับ” ชายหนุ่มอธิบายอย่างเป็นขั้นตอน
“วางแผนได้ดี แต่อย่าลืมเผื่อเวลาด้วยนะดิน”
“เผื่อเวลาเหรอครับ” ชายหนุ่มทวนคำอย่างไม่เข้าใจ
“ดินคิดว่าคนอย่างยัยแอลจะทำตามแผนที่ดินวางไว้เหรอ อย่างเอกสารพวกนี้ลุงว่าคงนั่งอ่านได้ไม่ถึงครึ่งชั่วโมง” เอกภพรู้จักนิสัยของลูกสาวดี
“ผมจะพยายามให้เธอได้ศึกษาข้อมูลพวกนี้ให้มากที่สุดครับ อย่างน้อยที่สุดให้เธอเข้าใจโครงสร้างและการทำงานคร่าวๆ” ปฐพียืนยันความตั้งใจจริง
“อีกสองเดือนเราจะต้องเอาเครื่องประดับไปให้นิตยสารยืมถ่ายแบบ ลุงอยากให้ครั้งนี้เรามีเครื่องประดับหลากหลายหน่อย ดินคิดว่าเราพอจะออกแบบทันไหม”
“สองเดือนน่าจะทันนะครับ ผมว่าถ้าครั้งนี้ให้คุณหนูช่วยเสนอแบบด้วยจะดีไหมครับ ส่วนเรื่องบริหารก็ค่อยสอนเธอไปทีละนิดเธอจะได้ไม่เบื่อ”
“เอาสิ ดินจัดการได้ตามสบายเลย ขอแค่ยัยแอลยอมเข้ามาที่บริษัทก็พอแล้ว” เอกภพเปิดทางให้เต็มที่
“เธอจะเข้ามาทำงานวันมะรืนตามที่นัดไว้ใช่ไหมคะ”
“ใช่ แต่ลุงไม่รู้ว่าจะยอมมาไหมนะ ช่วงนี้เขาติดเพื่อน ตั้งแต่กลับมาก็ออกไปปาร์ตี้สังสรรค์กับเพื่อนทุกคืนเลย” เขาเหนื่อยที่จะพูดกับลูกสาวจึงได้แต่หวังว่าปฐพีจะเคี่ยวเข็ญให้เธอหันมาสนใจการทำงานได้
“คุณหนูเพิ่งกลับมาเองนะครับ ผมไม่รู้ว่าเธอมีเพื่อนที่เมืองไทยด้วย”
“ถ้าลุงจำไม่ผิดก็คงจะเป็นเพื่อนที่ไปเรียนปริญญาตรีด้วยกันนั่นแหละ พอกลับมาก็เลยนัดเจอกัน”
“เธอคงเที่ยวสังสรรค์ตามประสาวัยรุ่นที่เพิ่งเรียนจบใหม่นั่นแหละครับลุง พอถึงเวลางานจริง ๆ ผมเชื่อว่าเธอคงแยกแยะได้และไม่มีปัญหาอะไรครับ” ชายหนุ่มช่วยพูดให้ผู้ใหญ่สบายใจขึ้น
“ลุงก็ขอให้เป็นอย่างที่ดินว่านะ เอาเป็นว่าวันมะรืนนี้ ดินแวะไปทานข้าวเช้าที่บ้านลุงแต่เช้าหน่อยนะ จะได้พายัยแอลขึ้นรถมาทำงานพร้อมกันเลย
“ครับท่านประธาน”
“ลุงไปก่อนละนะ ว่าจะเซ็นเอกสารแล้วตอนบ่ายจะเข้าไปหาคุณอานนท์ที่บริษัท”
“เขาได้ของมาแล้วเหรอครับ” ปฐพีเอ่ยถามถึงคู่ค้ารายใหญ่
“ได้มาแล้ว เดี๋ยวลุงจะให้เขาส่งรูปมาให้ดินกับแอลช่วยกันดูนะ ว่าอยากได้แบบไหนมาทำเครื่องประดับบ้าง”
“ครับท่าน”
พอท่านประธานออกไปแล้วเขาก็นั่งทำงานต่อ จนกระทั่งเสียงเคาะประตูดังขึ้นอีกครั้ง
“คุณดินคะ ของที่คุณดินสั่งได้แล้วนะคะ”
“ให้เขายกเข้ามาเลยครับคุณแข” ปฐพีบอกแขไขซึ่งทำหน้าที่เป็นเลขาของคุณเอกภพซึ่งบางครั้งเธอก็มาช่วยงานเขา เวลาที่เขาต้องการความช่วยเหลือ
“คุณดินเตรียมโต๊ะพวกนี้ทำไมเหรอคะ แล้วไหนจะเอกสารพวกนั้นอีก” แขไขเอ่ยถามด้วยความสงสัย ขณะมองพนักงานขนย้ายโต๊ะและเก้าอี้ทำงานดีไซน์โมเดิร์นเข้ามาจัดวาง
“เตรียมให้ลูกสาวท่านประธานครับ เธอจะมาเรียนรู้งานกับผมสักระยะ คงทำงานในห้องนี้ไม่นาน แล้วค่อยย้ายไปห้องใหญ่ที่อยู่ข้างห้องท่านประธานครับ”
“อ๋อ คุณหนูเอลินอร์เธอคงโตขึ้นมากและสวยขึ้นมากใช่ไหมคะ”
“ครับ”
พอคุณแขไขพูดถึงความสวย เขาก็นึกไปถึงใบหน้าสวย จมูกโด่งที่เชิดขึ้นเล็กน้อยรับกับเรียวปากอิ่ม ดวงตากลมโตสีน้ำตาลอ่อนที่ได้มาจากมารดาทำให้เธอดูมีเสน่ห์และดึงดูดเพศตรงข้ามได้เป็นอย่างดี ซึ่งเขาไม่แปลกใจเลยที่หนุ่มหล่อต่างพากันรุมจีบและดูเหมือนว่าเธอเองก็เป็นคนที่บริหารเสน่ห์ค่อนข้างจะเก่งเสียด้วยเพราะอลันเคยเล่าเรื่องแฟนของน้องสาวให้เขาฟังอยู่บ่อยๆ ซึ่งแต่ละครั้งที่เล่าชื่อของแฟนเธอก็เปลี่ยนไปจนเขาจำไม่หมด
“ถ้าคุณดินอยากได้อะไรเพิ่มก็บอกนะคะ”
“ขอบคุณมากครับคุณแข ช่วงนี้ผมอาจจะรบกวนคุณแขบ่อยหน่อยนะครับ”
“ไม่รบกวนเลยค่ะ”
“คุณแขครับ แถวใกล้บริษัทเรามีร้านอาหารที่ไม่ใช่อาหารตามสั่งไหมครับ”
“มีค่ะ ค่อนข้างเยอะเลยทีเดียว มีทั้งร้านอาหารฟิวชั่นและร้านอาหารอิตาเลียนเดินไปไม่ไกล คุณดินอยากทานเหรอคะ” เพราะปกติเธอเห็นชายหนุ่มทานง่ายอยู่ง่าย มักสั่งข้าวกล่องมาทานบนโต๊ะทำงานเสมอ
“เปล่าครับ ผมถามไว้เผื่อลูกสาวท่านประธานครับ” ปฐพีรู้ว่าระดับคุณหนูเอลินอร์คงไม่ทานอาหารตามสั่งเหมือนเขาแน่ๆ
“อ๋อ ได้เลยค่ะ เดี๋ยวแขจะช่วยคัดเลือกชื่อร้านบรรยากาศดีๆ พร้อมแนบเมนูแนะนำเตรียมไว้ให้นะคะ”
“ดีเลยครับ ขอบคุณนะครับ”
“แล้วบนโต๊ะของเธอจะต้องเอาดอกไม้มาวางไหมคะ”
“คุณแขคิดว่าไงครับ ผมเองก็ไม่ค่อยรู้เรื่องความชอบของผู้หญิงเท่าไหร่”
“ผู้หญิงกับดอกไม้ก็คงเข้ากันดี เดี๋ยวเรื่องนี้แขจัดการเองค่ะ”
“ขอบคุณอีกครั้งนะครับคุณแข” ปฐพีกล่าวอย่างเกรงใจ
