บทที่ 29 อยากกลับบ้าน

ที่โต๊ะอาหาร

“เฌอริน?”

“ห้ะ! คะ” เฌอรินหลุดออกจากภวังค์ที่เผลอคิดถึงเรื่องที่ปราบจูบเธอเมื่อคืน เธอหันกลับมาสบตากับปราบที่จ้องอยู่

“เธอยังไม่หายดี ต่อไปไม่จำเป็นต้องมาทำอาหารเช้าก็ได้ แล้วก็ไม่ต้องทำงานบ้านหนัก ๆ แล้ว ฉันอนุญาตให้เธอพักได้”

“คะ? แต่...”

“ไม่มีแต่” ปราบพูดสวนขึ้นมาก่อนจะมองสบสายต...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ