บทที่ 31 กลายเป็นส่วนเกิน

เฌอรินพยักหน้าอย่างอาย ๆ ก่อนที่วินาทีต่อมาปราบจะทำให้เธอมีความสุขมากยิ่งขึ้น

“งั้นพรุ่งนี้โทรไปนัดที่บ้านของเธอได้เลย ฉันจะพาเธอไปทานอาหารมื้อค่ำที่นั่น”

“หา พรุ่งนี้เลยหรือคะ ขอบคุณคุณ เอ๊ย พี่ปราบมากนะคะ” เฌอรินยิ้มกว้างอย่างดีใจ

ทว่าทันทีที่ปราบหันไปมองรอยยิ้มจากริมฝีปากหวานนั้น พลันแขนแกร่งก็เป...