บทที่ 42 ไม่หลงกล

22.00 น ที่บ้าน

ปราบกลับมาด้วยความสับสน ก่อนจะเดินไปที่ห้องทำงานของตัวเอง เขาทิ้งตัวเอนพิงบนเก้าอี้บุหนังสีน้ำตาลเข้มภายในห้องทำงานก่อนจะหลับตาลงอย่างเหนื่อยอ่อน หลายวันมานี่ไม่รู้ว่าตัวเองเครียดเรื่องอะไรนักพาลหงุดหงิดเห็นอะไรขวางหูขวางตาไปซะหมด

เสียงเคาะประตูดังขึ้น

“เข้ามา” ปราบเอ่ยปากอนุญาตเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ