บทที่ 67 หนี

เที่ยงคืน

เป็นอย่างที่คิดไม่มีผิดหลังจากที่ปราบกลับออกไป เฌอรินเงยหน้ามองน้ำเกลือของตัวเองที่หมดกระปุก ก่อนจะกดกริ่งเรียกพยาบาลให้เข้ามาถอดสายของตัวเอง

หนี...เป็นสิ่งเดียวที่เธอคิด

หลังพยาบาลเดินออกไป เฌอรินค่อย ๆ ก้าวขาลงจากเตียง เธอคิดว่าการที่พาตัวเองออกจากที่นี่คงง่ายอย่างที่คิด และเพราะไม่รู้ว่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ