บทที่ 114 เยื่ยมคนเจ็บ

“เชิญครับคุณหมอ.” ไวทย์ยิ้มให้คุณหมอวัยกลางคนที่ทำหน้าที่ผ่าตัดเอากระสุนฝังในออกจากไหล่ของลูกชาย

“พ่อครับ แม่และทุกคนรู้หรือยังว่าผมถูกยิง”

“รู้แล้วลูก เมื่อคืนแม่ของหนึ่งก็มาเฝ้ารอลูกจนผ่าตัดเสร็จและรู้ว่าลูกปลอดภัย พ่อก็ให้ยัยสองพากลับบ้านจะได้ช่วยดูแลปู่ย่าของลูก..” เช้าวันนี้เขายังไม่ได้ดูข่าวเล...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ