บทที่ 118 อ้อนพยาบาลพิเศษ

“ใคร.” เอนิกม์มองน้องสาวและสงสัยว่าดึกแล้วยังมีคนมาเยี่ยมเขาอีกเหรอแล้วต้องเป็นคนที่สนิทกับเขาไม่งั้นพี่กรกับน้องสาวไม่ปล่อยให้ขึ้นมาถึงห้องพักเขาแน่

“ไมล์ อู้ยย..” อนิกม์เห็นพันไมล์ก็ดีใจจนลืมตัวและขยับตัวก่อนจะร้องออกมาด้วยความเจ็บแผลและมองชายหนุ่มหน้าตาดีที่เดินเข้ามพร้อมกับหญิงสาว

“เจ็บมากมั้ยคะ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ