บทที่ 119 เฝ้าไข้

“คุณนี่เอาแต่ใจจริงๆเลย ก็ได้ๆ” พันไมล์ค้อนคนป่วยก่อนจะก้มลงไปล้วงมือเข้าไปในผ้าห่มที่คลุมหน้าขาของชายหนุ่มเอาไว้จนเจอเอวยืดของกางเกง “ขยับสะโพกหน่อยค่ะ” พันไมล์เงยหน้าบอกอนิกม์ที่รอจังหวะอยู่ก็ใช้มือข้างขวาเหนี่ยวต้นคอของหญิงสาวเข้ามาหากดริมฝีปากแนบเรียวปากอิ่มที่เขาจ้องตั้งแต่เห็นหญิงสาวเดินเข้ามา...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ