บทที่ 16 เพื่อนเก่า

“แม่ก็รักไมล์จ้ะ ไปกินข้าวได้แล้วเดี๋ยวแม่ตักให้”

“ไม่เป็นไรค่ะแม่เดี๋ยวไมล์จัดการเอง แม่ไม่ไปพักหน่อยเหรอคะ” หญิงสาวเห็นแม่ท่าทางเหนื่อยแต่ดวงตาของแม่มีชีวิตชีวามีความสุขทำให้เธอดีใจที่ตัดสินใจถูกที่มาอยู่เมืองไทยกับแม่

“แม่ไปพักก่อนนะลูก” วลาลีกลับขึ้นไปบนห้องเพื่ออาบน้ำแล้วพักผ่อนถึงแม้บ้านหลังนี...