บทที่ 37 ขอโทษ

“หนูลี” ไวทย์มองผู้หญิงตรงหน้าวลาลีเข้มแข็งมาก “แต่พี่อยากขอโทษหนูลี” ไวทย์พูดจบก็ลุกขึ้นมานั่งคุกเข่าตรงหน้าเธอ

“ลุกขึ้นเถอะค่ะฉันรับคำขอโทษของคุณแล้วเราไม่ได้ติดค้างกันอีก”

“หนูลีฟังพี่ก่อนนะ พี่ไม่ได้อยากแก้ตัวแต่พี่อยากบอกหนูลีว่าพี่ไม่ได้นอกใจหนูลีแต่พี่โง่เองที่เข้าใจผิดคิดว่าปี่เป็นหนูลีทำให้...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ