บทที่ 5 5
ผู้หญิงคนนี้ร้ายกาจจริงๆ แล้วแบบนี้น้องหนูของเขา จะตามผู้หญิงมากเล่ห์คนนี้ทันได้ยังไง!
“ไม่ใช่ครับท่าน เลขาฯ ของผมทำงานเก่งมากครับ ผมรับประกันได้ ใครทำงานด้วยก็สบายใจ เธอน่ารัก และมีน้ำใจกับเพื่อนร่วมงานมาก”
“พอๆ คุณนพชัย” เมื่อภาคีได้ยินผู้จัดการหนุ่มกล่าวชื่นชมหญิงสาวต่างๆนาน ก็ยิ่งรู้สึกหงุดหงิดและไม่พอใจเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะคำว่า ‘เลขาฯ ของผม’
“เอาเป็นว่าตกลงตามนี้ ให้กานต์ธิดามาทำงานกับผม ส่วนเลขาฯคนใหม่คุณไม่ต้องห่วง เดี๋ยวผมจะสั่งให้แผนกบุคคล ช่วยจัดหาคนใหม่มาให้ และบอกกานต์ธิดาด้วย ว่าเริ่มงานวันจันทร์นี้ ห้ามสาย ผมไม่ชอบคนไม่ตรงต่อเวลา” ภาคีรวบรัดตัดตอนเสร็จสรรพ จนลูกน้องหนุ่มไม่สามารถที่จะปฏิเสธได้
“ครับ ผมจะบอกเขาให้เข้าใจในเรื่องนี้”
“ผมคงมีเรื่องที่จะรบกวนกับคุณเท่านี้แหละ คุณกลับไปทำงานต่อเถอะ”
“ครับท่าน” นพชัยขานรับแล้วลุกขึ้นเดินออกไปจากห้องทำงานประธานหนุ่มทันที
เมื่อนพชัยกลับลงมาถึงที่แผนก เขาก็เรียกเลขาฯ สาวให้เดินตามเข้าไปคุยในห้องทำงานทันทีทันใด เพื่อไม่ให้เป็นการเสียเวลา
“นั่งลงก่อนสิธิดา” ชายหนุ่มกล่าวเชื้อเชิญอย่างเป็นกันเอง และรอจนเลขาฯสาวนั่งเรียบร้อยจึงเอ่ยเข้าประเด็นสำคัญ
“เอาล่ะ เมื่อกี้ท่านประธานเรียกพี่ไปพบ…เรื่องของธิดา” เจ้านายกล่าวเพียงเท่านั้น ก็พาลทำให้กานต์ธิดาเริ่มวิตกกังวลสารพัด เรื่องของเธอหรือ เรื่องอะไรกัน หลังจากวันนั้น เธอก็ไม่ได้มองหน้าเขาอีกนี่นา…
“อย่าเพิ่งคิดอะไร ฟังพี่พูดให้จบก่อน ท่านประธานจะขอให้ธิดา ไปทำงานเป็นเลขาฯส่วนตัวของท่านน่ะ”
“หา! อะไรนะคะ” หญิงสาวเผลออุทานออกมาสุดเสียงด้วยอารามตกใจ ก่อนจะค่อยๆ ปรับระดับเสียงลงมา พยายามทบทวนถึงสิ่ง ที่ได้รับฟังไปเมื่อครู่ อย่างไม่แน่ใจเท่าไหร่นัก
“ตกใจมากเลยเหรอธิดา หรือว่าไม่อยากไป ถ้าไม่อยากไปบอกพี่ได้นะ พี่จะคุยกับท่านให้” นพชัยรีบขันอาสาออกหน้าออกตา เพราะไม่อยากจะเสียเลขาฯ คนเก่งไปให้ใคร แม้ว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นเจ้านายของเขาก็ตาม
“เปล่าค่ะ ธิดาเต็มใจไปทำงานกับท่านประธานค่ะ” เธอตอบรับด้วยสีหน้าแช่มชื่นจนปิดไม่มิด จนผู้จัดการหนุ่มรู้สึกแปลกใจ เมื่อกี้กานต์ธิดายังทำท่าทางตกใจไม่น้อย
“แน่ใจนะธิดา คิดดีแล้วใช่ไหม ที่ตอบตกลง” ผู้จัดการหนุ่มถามย้ำเพื่อความแน่ใจ เมื่ออาทิตย์ก่อนเขายังจำได้ว่าเลขาฯสาวของตน เพิ่งถูกประธานหนุ่มเหวี่ยงใส่ในห้องประชุมไปหยกๆ และเธอก็ต้องตกใจกลัว จนน้ำตาเล็ด
“ธิดาไม่เคยแน่ใจอะไรเท่านี้มาก่อนเลยค่ะ ตกลงตามนี้ค่ะพี่ชัย” หญิงสาวตอบด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น
“ถ้าธิดาเต็มใจที่จะร่วมงานกับท่านประธาน พี่ก็ว่าดีนะ ใครๆ เขาก็อยากรับตำแหน่งนี้กันทั้งนั้น สาวๆในบริษัทคงอิจฉาธิดากันเป็นแถว”
ใจจริงแล้วเขาไม่อยากจะเสียเลขาฯเก่งๆ อย่างกานต์ธิดาไปเลย ไม่รู้คนใหม่จะทำหน้าที่ได้ดีอย่างเธอหรือเปล่า แต่ในเมื่อประธานบริษัทขอมา และหญิงสาวก็เต็มใจที่จะรับตำแหน่งนี้
“ค่ะ ธิดาจะทำหน้าที่นี้ให้ดีที่สุด ไม่ให้เดือดร้อนมาถึงพี่ชัยอย่างแน่นอนค่ะ ธิดารับรอง” เมื่อลูกน้องสาวคนสวยยืนยันขันแข็งแบบนี้ เขาก็ไม่มีอะไรจะคัดค้านอีก
“เริ่มงานวันจันทร์นี้นะ ท่านประธานกำชับว่าอย่าสาย เพราะท่านไม่ชอบคนไม่ตรงต่อเวลา อย่าทำให้พี่เสียชื่อล่ะ พี่น่ะชมเราไว้เยอะเชียวละ”
“พี่ชัยก็ทราบว่าธิดาไม่เคยมาทำงานสาย ธิดาไม่ทำให้พี่ชัยผิดหวังแน่นอนค่ะ” กานต์ธิดารู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก ถึงกับนับเวลา เร่งอยากให้ถึงวันจันทร์โดยเร็ว
“ถ้าธิดาทำได้อย่างที่พูด พี่ก็เบาใจ ถ้าไม่เข้าใจเรื่องงานก็ถามคุณจารุณี หรือไม่ก็โทร. มาถามพี่ก็ได้ พี่ยินดีช่วยเหลือ”
“ธิดาขอบคุณพี่ชัยมากนะคะ” กานต์ธิดายกมือขึ้นไหว้ผู้จัดการแผนกด้วยความซาบซึ้ง ในความมีน้ำใจ และความเอื้ออาทร ที่มีให้เธอเสมอมา เขาเปรียบเสมือนพี่ชายอีกคนหนึ่งของเธอ
“ไม่เป็นไรธิดา ธิดาก็เหมือนน้องสาวพี่คนหนึ่ง มีอะไรช่วยเหลือกันได้ ก็ช่วยเหลือกันไป พี่มีเรื่องบอกธิดาแค่นี้แหละ กลับไปทำงานที่ค้างไว้เถอะ”
“ค่ะ ธิดาขอตัวนะคะ” หลังเดินออกจากห้องทำงานผู้จัดการหนุ่มแล้ว กานต์ธิดารีบต่อสายโทร. ไปเล่าเรื่องยินดีให้เพื่อนรักอย่างแก้วตาฟัง ก่อนที่ความตื่นเต้นดีใจ มันจะทะลักออกมาจากอก เพราะกลั้นเอาไว้ไม่อยู่ ก่อนที่จะกลับมานั่งทำงานต่อ ใบหน้าแต่งแต้มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุขตลอดเวลา และคิดเพ้อฝันอย่างคนเจียมตัว
‘ถึงแม้เขาไม่รัก ขอให้มีโอกาสได้ใกล้ชิด แค่นี้ก็เพียงพอแล้วสำหรับคนที่แอบรักเขาข้างเดียว’
ในที่สุดวันที่กานต์ธิดาตั้งหน้ารอรอคอยก็เดินทางมาถึง หญิงสาวขับรถออกจากคอนโดฯ หรูตั้งแต่เช้าตรู่ เพราะกลัวจะเข้ามารายงานตัวสาย อาจจะถูกประธานหนุ่มตำหนิเอาได้ เธอขับรถเข้ามาจอดยังที่ลานจอดรถสำหรับพนักงาน ก่อนเวลาเข้างานเกือบครึ่งชั่วโมง จากนั้นก็เดินเข้าไปในตึก ด้วยสีหน้าที่ยิ้มแย้มแจ่มใส ทำให้หนุ่มๆ ในบริษัท อดไม่ได้ที่จะเหลียวหลังมองตามไปเป็นแถว กับความน่ารักสดใสของหญิงสาว แต่คงไม่ใช่คนที่มีความแค้นอยู่ในใจที่มองดูอยู่ห่างๆ อย่างภาคี อัครภาคแน่นอน เพราะแค่เห็นปลายผมเธอ เขาก็สะอิดสะเอียนจนแทบจะอวกอยู่แล้ว
“สวัสดีค่ะท่านประธาน มาแต่เช้าเลยนะคะ” จารุณีกล่าวทักทายเจ้านายหนุ่ม ด้วยสีหน้าประหลาดใจ
โดยเวลาปกติเจ้านายเธอ จะเข้าบริษัทไม่เกินเที่ยงของทุกวัน วันนี้คงมีเรื่องสำคัญมาก เจ้านายหนุ่มถึงเข้าบริษัทตั้งแต่เช้าแบบนี้
