บทที่ 1 บทนำ

บรืนนนน ~

“อะไรวะเนี้ย...” เสียงสบถอย่างไม่ชอบใจของ ‘จ้าวทัพ’ ชายหนุ่มเจ้าของดวงตาคมสีควันบุหรี่เเละเรือนผมสีดำสนิทซอยระต้นคอ ใบหน้าของเขานั้นบูดบึ้ง บ่งบอกอารมณ์ได้อย่างดีว่าในวินาทีนี้เขากำลังรู้สึกอย่างไร

“รถติดอีกเเล้วรึไง น่ารำคาญจริงโว้ย!!” ร่างสูงเเผดเสียงลั่นออกมาอย่างฉุนเฉียว ก่อนที่จะทุบพวงมาลัยรถอย่างเเรงหลายๆ ครั้งอย่างรำคาญใจ

เพราะเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่เเล้วจ้าวทัพนั้นพ่ายเเพ้ต่อการเเข่งรถกับคู่เเข่งที่เขาจงเกลียดจงชังเเละเป็นไม้เบื่อไม้เมากันมาหลายปี ด้วยความที่เป็นคนที่ชอบเอาชนะเเละเลือดร้อนมาเเต่ไหนเเต่ไร การเสียหน้าในครั้งนี้ก็ทำให้เขานั้นหงุดหงิดใจเป็นอย่างมาก

ปี้น ปี้น!!

“เฮ้ย! เร็วๆ หน่อยดิวะ พ่อเเม่เป็นเต่ารึไงหา!!” ชายหนุ่มกดเเตรพลางลดกระจกรถลงพร้อมกับยื่นหน้าไปเเผดเสียงด่ารถคันอื่นๆ อย่างโมโห เเละท่าทางน่าเกรงขามของเขาก็ทำให้รถที่ขับขนาบข้างคันอื่นๆ นั้นเร่งความเร็วขึ้นกว่าเดิมอย่างเกรงกลัว

“เเค่นั้นก็จบ... น่าเบื่อจริง” จ้าวทัพว่าเสียงเครียด ในขณะที่รถคันหรูของเขาจะเคลื่อนตัวออกไปเมื่อพบว่าไฟจราจรเปลียนเป็นสีเขียว

เเต่ทว่า...

“เฮ้ย!”

เสียงทุ้มร้องลั่นอย่างตกใจเมื่อมีผู้หญิงหน้าตาสะสวยคนหนึ่งวิ่งตัดหน้ารถของเขาอย่างรวดเร็ว เเต่ทันทีที่เห็นว่ารถของเขากำลังพุ่งเข้ามา ร่างนั้นก็เหมือนถูกตรึงอยู่กับที่พร้อมกับดวงตาสีเฮเซลที่เบิกกว้างขึ้นตามระยะทางที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ของรถคันหรู

วินาทีนี้จ้าวทัพนั้นตัวชาไปเสียเเล้ว...

“ยัยบ้าเอ้ย! หลบไปสิวะ!!”

เอี้ยดดดด!

โครมมมมม!!!