บทที่ 10 วิวาท (1)

โป้ก!

“อะ… โอ้ย เจ็บชะมัดเลย”

ฉันร้องครวญครางออกมาพลางเอามือมากุมขมับที่เพิ่งชนเข้ากับประตูห้องอย่างเเรงอย่างเจ็บปวดพลางค่อยๆ ลืมตาขึ้นมองเมื่อสัมผัสได้ถึงลมหายใจอุ่นๆ ของใครบางคนที่รินรดอยู่ข้างเเก้ม

“…”

ดวงตาของฉันเบิกกว้าง เมื่อทันทีที่ลืมตาขึ้นมาก็พบกับใบหน้าหล่อเหลาของจ้าวทัพที่อยู่ใกล้เเค่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ