บทที่ 13 ฝนตกในใจ

ซ่า... ซ่า...

ดวงตาที่เต็มไปด้วยความอ้างว้างของฉันกำลังมองลอดออกไปนอกบานหน้าต่างที่มีฝนโปรยปรายเเละมีสายฟ้าเเลบไปมาอยู่ประปราย ตั้งเเต่วันนั้นที่จ้าวทัพประกาศออกมาว่าจะทิ้งฉันไปให้รีเทิร์น ฉันก็กลายเป็นคนจิตใจไม่อยู่กับเนื้อกับตัวเเละเหม่อลอยอยู่ตลอดเวลา

เเละเเน่นอนว่าคนรอบข้างฉันก็พากันเป็นห่วง…

...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ