บทที่ 14 ขอให้เธอมีความสุขโดยไม่มีฉัน (1)

"ออกไป"

“จ้าวทัพ…” ฉันครางเสียงอ่อนออกมาอย่างเศร้าใจ เมื่อทันทีที่ร่างสูงโปร่งของจ้าวทัพเปิดประตูออกมาเพราะเสียงกริ่งที่กดไป เขาก็ออกปากไล่ฉันทันทีโดยที่ไม่ต้องคิดให้เสียเวลา

“ฉันบอกให้ออกไปไง!!” เสียงของเขาเเหบเเห้งเมื่อตะโกนออกมา เเละนั่นก็ทำให้ฉันเบ้หน้าออกมาอย่างสงสารสุดขั้วหัวใจ “ดี! ถ้าเ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ